Przez te wszystkie lata istoty żyjące na tej planecie bardzo się zmieniły. Większość gatunków wyginęła nie będąc w stanie przystosować się do ciężkich warunków, a inne zostały wyeliminowane przez te większe i silniejsze gdy zaczęło brakować im pożywienia. Jedynym ratunkiem okazało się mieszanie między sobą różnych gatunków. Zwierzęta przeróżnych ras i wielkości zaczęły się krzyżować tworząc zupełnie nowe i dotąd nieznane rodzaje choć niektóre z niepowodzeniem. Tak oto po świecie zaczęły chodzić bestie i prawdziwe dziwadła będące zagrożeniem tylko i wyłącznie dla wygnańców. Zwierzętom biegającym wolno poza terenami miast bardzo łatwo znaleźć ofiarę. Niektóre jednak zostały skutecznie oswojone za pomocą technologii i takowe w miastach pełnią funkcję głównie rozrywkowe, tudzież pomagają lub zwyczajnie pełnią role pupili.
WAKIS
Całkiem małe stworzenie bardzo podobne do dawnego psa. Występuje w niewielkich rozmiarach, lecz w różnych barwach i wzorach. Gdyby nie opieka ludzi, wyginęłyby w normalnym środowisku z powodu braku instynktu przetrwania. Są to zabawne i poczciwe zwierzątka przystosowane raczej tylko do życia na kanapie.
AFRA
Jedynym co odróżnia go od zwykłego kota to nietoperze skrzydła. Jest to zwierzę całkiem energiczne i wymagające wiele uwagi, ale też przyjazne i bardzo łatwe do oswojenia. Ma swój ostry charakter jednak potrzebuje czułości. Można je spotkać również poza miastami jednak tam prowadzą one zupełnie inny tryb życia przeważnie chowając się wysoko w koronach drzew i nigdy nie schodząc na ziemię.
RAKLE
Przebiegłe stworzenia przeważnie nie spotykane w pojedynkę. Jest to gatunek stadny przy czym trzeba spodziewać się, że bez drugiego osobnika obok siebie nie będą zdrowo funkcjonować. Są dosyć ciche i grzeczne do czasu aż nie straci się ich z oczu. Potrafią dostać się wszędzie i zrobić to bez najmniejszego hałasu. Nie są łatwe do oswojenia ani w ogóle do utrzymania.
SALYJ
Mieszanka ptaka i kotowatego przeróżnych ras. Nie są to typowe pupile jednak w wielu miastach stanowią środek transportu czy pomocnika do pracy. Są większe niż się może wydawać gdyż sam ich dziób mógłby zmieścić połowę dorosłego człowieka. Łatwo je oswoić, a wtedy będą posłuszne aż do końca. Wiele się ich spotyka w miastach jak i poza barierami, ale tu i tu prowadzą raczej spokojny tryb życia.
XERUS
Jeden z najgroźniejszych drapieżników, od którego mieszkańcom ZNZ udało się uwolnić. Krążą po strefach wykluczenia i choć rzadko się je spotyka to wciąż trzeba bacznie uważać. Są dosyć szybkie jak na swoją wielkość i nie patyczkują się z namierzoną ofiarą. Pierwszą zasadą wygnańców jest natychmiastowa ucieczka gdy cokolwiek zacznie wskazywać na obecność Xerusa.
PARKWIAN
Jego barwna sierść może zmylić co do jego charakteru. Zwierzęta te są wręcz szalone. Drą się, skaczą i biegają gdziekolwiek wyrządzając przy tym niesamowicie dużo szkód. Są całkiem niezdarne, ale przez to są jeszcze bardziej nieobliczalne i niebezpieczne. Co prawda da się je ominąć, ale ucieczka od nich może nie należeć do najłatwiejszych.
CATOZAUR
Kolejny z najgroźniejszych drapieżników strefy wykluczenia. Poruszają się bardzo cicho i pozostają przy tym niezauważalne. Pożarcie ofiary zajmuje im kilka sekund przez silne szczęki, zaś grube i długie kończyny pozwalają na bardzo szybkie przemieszczanie się. Ich gruba skóra uniemożliwia szybkie zabicie, więc jedyną radą dla wygnańców jest zwyczajnie brać nogi za pas.
Jeden z największych gatunków chodzących po tej ziemi. Wielkością mogą przerastać nawet dawnego słonia. Są roślinożerne i bardzo spokojne. Mało co wytrąca je z równowagi, przeważnie nie przejmują się obecnością innych zwierząt czy ludzi. W razie zagrożenia atakują swoim wielkim i silnym porożem, które przy dobrym zamachu może nawet zabić.
Wilkopodobny zwierz całkiem łatwy do spotkania. Występuje jedynie na terenach strefy wykluczenia i choć można się z nim dogadać to nigdy oswoić na stałe. Są to niezależne drapieżniki, które wybierają czy zabić czy nie zależnie od ich samopoczucia. Przemieszczają się przeważnie po gęstych lasach i bagnach, wolą unikać otwartych przestrzeni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz